Glendale’de Sessizce Büyüyen Fırtına
UFC’nin 12 Eylül Cumartesi gecesi Glendale, Arizona’da düzenleyeceği Noche UFC kartında gözler doğal olarak Jean Silva–Jose Miguel Delgado ana maçına, Brandon Moreno–Joseph Morales ve Manon Fiorot–Alexa Grasso karşılaşmalarına çevrilmiş durumda. Ancak son 24 saatte organizasyonun dijital kanallarında en fazla yankı uyandıran eşleşme, tüy sıkletteki iki yenilmez ismi karşı karşıya getiren Tommy McMillen–Marwan Rahiki düellosu oldu.
İki dövüşçünün toplam profesyonel derecesi 20-0. Daha çarpıcı olan ise bu 20 galibiyetin 17’sinin hakem kararı görülmeden gelmiş olması. McMillen 11 galibiyetinin 10’unu bitirişle alırken, Rahiki dokuz zaferinin sekizini nakavt veya teknik nakavtla kazandı. Bu nedenle karşılaşma, yalnızca iki yükselen ismin mücadelesi değil; aynı zamanda UFC’nin tüy sıklet geleceğine dair erken bir seçme sınavı niteliğinde.
UFC’nin resmi içerik akışında Rahiki’nin “Tommy McMillen’ı nakavt edeceğim” mesajıyla öne çıkması, karşılaşmanın atmosferini daha da sertleştirdi. Fas doğumlu, Avustralya merkezli dövüşçü, rakibinin yüksek tempolu ve zaman zaman savunma disiplinini ikinci plana atan stilini cezalandırabileceğine inanıyor. McMillen cephesinde ise cevap daha tanıdık: ileri gitmek, baskı kurmak, rakibi kafese sürmek ve mücadeleyi bir dayanıklılık testine çevirmek.
Montana’dan Arizona’ya Uzanan Bir Kariyer
Tommy McMillen’ın hikâyesi, klasik bir Amerikan güreş altyapısının MMA’de nasıl şekillendiğini gösteriyor. Montana’da büyüyen McMillen, üç yaşında güreşe başladı; lise döneminde iki kez eyalet şampiyonluğu kazandı. Daha sonra Arizona’ya taşınarak Tim Welch ve Sean O’Malley’nin çevresindeki Red Hawk Academy sistemine dahil oldu.
Bu bağlantı, onu yalnızca tanınır hale getirmedi; aynı zamanda modern MMA’in en hızlı gelişen antrenman ortamlarından birine soktu. McMillen’ın UFC öncesi kariyeri, farklı sıkletlerde ve zaman zaman sınırlı hazırlık kamplarıyla verdiği mücadelelerle geçti. Dana White’s Contender Series’te David Mgoyan karşısında aldığı çoğunluk kararı galibiyeti, kariyerinde ilk kez bir maçın hakemlere kalması bakımından önemliydi.
UFC macerasında ise Manolo Zecchini’yi ilk rauntta durdurdu, ardından Alberto Montes karşısında üçüncü rauntta teknik nakavt aldı. Montes maçında 252 isabetli önemli vuruş yapması, üç rauntluk bir UFC mücadelesinde yeni bir organizasyon rekoru olarak öne çıktı. McMillen’ın kariyerini tanımlayan unsur tam da burada yatıyor: Rakiplerine nefes alacak alan bırakmayan, tempoyu yükselttikçe daha tehlikeli hale gelen, ancak saldırı yoğunluğu arttıkça savunma açıkları da veren bir dövüşçü.
Marwan Rahiki’nin yolu ise coğrafi açıdan daha sert bir dönüşüm taşıyor. Rabat’ta büyüyen Rahiki, 14 yaşında kickboksa başladı. Babasının Badr Hari hayranı olması, onun ayakta dövüşe yönelmesinde etkili oldu. 19 yaşında MMA kariyerinin peşinden Avustralya’ya taşındı ve Lion’s Den Academy’de kendi stilini geliştirdi.
Rahiki, 2025 yılında dört galibiyet aldı; bunların üçü nakavtla geldi. Dana White’s Contender Series’te Ananias Mulumba’yı durdurduktan sonra UFC’de Harry Hardwick ve Ollie Schmid karşısında üst üste bitirişler elde etti. Profesyonel kariyerindeki dokuz galibiyetin tamamı, onun ne kadar az hakem kararına ihtiyaç duyduğunu gösteriyor.
Sol Direk mi, Kafes Baskısı mı?
Taktik açıdan bu maçın kilidi, McMillen’ın kaotik baskısı ile Rahiki’nin kontrollü karşı saldırıları arasındaki denge olacak.
McMillen, mesafeyi çoğunlukla önde yürüyerek kapatıyor. Sol direğini yalnızca puan toplamak için değil, rakibin geri adım yönünü belirlemek için kullanıyor. Ardından sağ elini, sol kroşesini ve kafese yakın kısa kombinasyonlarını devreye sokuyor. Rakip geri çekilirken vücuda yönelmesi, McMillen’ın hücum zincirinin en önemli parçalarından biri. Gövdeye vurduğu anda rakibin elleri aşağı iniyor ve baş bölgesine gelen devam vuruşları daha etkili hale geliyor.
Bunun karşılığında Rahiki’nin en güçlü silahı, rakibin üzerine geliş açısını okumak. Faslı dövüşçü düz geri çekilmek yerine açı değiştirerek çıkmayı, özellikle sağ elini ve sol tekmesini rakibin öndeki bacağına bağlamayı tercih ediyor. UFC verileri, önemli vuruşlarının ezici çoğunluğunu ayakta ürettiğini gösteriyor. Bu da onun mücadeleyi clinch veya yer oyununa taşımaktan ziyade, açık alanda çözmek isteyeceğine işaret ediyor.
Rahiki’nin savunması McMillen karşısında belirleyici olacak. McMillen saldırırken çenesini zaman zaman yükseltiyor, kombinasyonun son vuruşundan sonra başını çizgiden çıkarmakta gecikebiliyor. Rahiki, özellikle McMillen’ın sol kroşesinden sonra verdiği kısa boşlukları sağ direk veya sol tekmeyle karşılayabilirse maçın ritmini değiştirebilir.
Güreş tarafında avantaj McMillen’a yakın görünüyor. Montana güreş altyapısı, onun kafes presinde rakibin kalçasını kilitlemesine ve tek bacak girişlerini zincirlemesine yardım ediyor. Ancak bugüne kadar bu silahı, saf bir güreş maçı planından çok, rakibin dengesini bozup üst pozisyonda hasar üretmek için kullandı. Rahiki’nin resmi istatistiklerde yüksek takedown savunması dikkat çekiyor; buna karşın McMillen’ın gerçek testi, rakibini uzun süre kafese yasladığında başlayacak.
Yerde ise McMillen’ın guillotine ve rear-naked choke tehditleri bulunuyor. Rahiki’nin tek submission galibiyeti de guillotine ile geldiği için, boyun çevresindeki mücadelede iki tarafın da hata affetmeyeceği açık. İlk raundun sonlarına doğru yorgunluk başlarsa, ayakta geçen sert değişimler bir anda boyun kontrolü ve sırt alma savaşına dönüşebilir.
Kazananın Önünde Açılacak Yol
Bu mücadelede resmi bir sıralama maçı olmasa da tüy sıklet hiyerarşisine etkisi büyük olabilir. McMillen’ın 11-0’a yükselmesi ve UFC’de üçüncü galibiyetini alması, onu kısa sürede ilk 15 çevresine taşıyabilir. Özellikle son iki maçındaki yüksek üretim ve bitiriş tehdidi, organizasyonun onu daha görünür kartlara yerleştirmesini sağlayacaktır.
Rahiki açısından galibiyet, daha da büyük bir sıçrama anlamına geliyor. UFC’de henüz iki zaferi bulunan Faslı dövüşçü, McMillen gibi namağlup ve yüksek profilli bir rakibi geçerse yalnızca 10-0’a ulaşmayacak; aynı zamanda tüy sıkletin en tehlikeli yeni nesil bitiricilerinden biri olarak kabul görecek.
Kaybeden taraf içinse tablo tamamen kapanmayacak. Her iki dövüşçü de genç, aktif ve yüksek bitiriş oranına sahip. Fakat yenilmezlik perdesinin düşmesi, özellikle psikolojik açıdan ağır olabilir. Bu nedenle Glendale’deki mücadele, kariyer rekorlarından çok, iki farklı dövüş kimliğinin çarpışması olarak izlenecek: McMillen’ın dayanıklılık ve hacim üzerine kurulu savaşı ile Rahiki’nin mesafe, açı ve keskin karşı saldırıları.
Türkiye’de Saat Kaçta, Nereden İzlenir?
Noche UFC, 12 Eylül Cumartesi günü Arizona’daki Desert Diamond Arena’da düzenlenecek. Ön karşılaşmalar Türkiye saatiyle 21.00’de başlayacak. Ana kart ise 13 Eylül Pazar günü saat 00.00’da ekrana gelecek.
Jean Silva–Jose Miguel Delgado ana maçının yaklaşık 02.30 civarında başlaması bekleniyor. McMillen–Rahiki karşılaşması ana kartın ortalarında yer alacağı için, Türkiye’de 00.45 ile 01.30 arasında kafese çıkmaları öngörülüyor; ancak önceki maçların bitiş sürelerine göre bu saat değişebilir.
UFC yayınları Türkiye’de S Sport Plus üzerinden takip edilebiliyor. Yayın, platformun internet sitesi ve mobil uygulamasının yanı sıra desteklenen akıllı televizyonlarda da izlenebilecek. Kartın tamamını takip etmek isteyen izleyicilerin 21.00’de başlayan prelims bölümünü kaçırmaması gerekiyor.
Glendale’de gecenin resmi ana maçı başka bir isim taşısa da, Noche UFC’nin gerçek sınavı belki de bu 20-0 hesabın içinde saklı. Cumartesi gecesi bir sıfır silinecek; geriye ise tüy sıkletin geleceğine açılan ilk büyük kapı kalacak.
KAYNAKLAR
UFC
MMA Fighting
S Sport Plus
CBS Sports
Wikimedia Commons
Tribün ne diyor?
Yorumlar yükleniyor…